“Until the birth of Johann Sebastian, his was the least distinguished branch of the family; some of its members, such as Johann Christoph and Johann Ludwig, had been competent practical musicians but not composers. In later days the most important musicians in the family were Johann Sebastian's sons[...].„
–Bach, Johann Sebastian. (2007). In Encyclopædia Britannica.
Retrieved July 28, 2007, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/eb/article-9108452
Το τι γράφει ο κόσμος στις εγκυκλοπαίδειές του είναι τρομερό. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αν πήγαινα τώρα στο Grove Music Online (αν είχα, that is, συνδρομή) και έψαχνα για τις συγχορδίες αυξ. 6ης θα έλεγε ότι εμφανίζονται για πρώτη φορά στον Bach, ή στον Händel (αν όχι στο Mozart). Ναι, και ο Πάππας Γρηγόριος επέβαλε το Γρηγοριανό μέλος σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας. Και ο Bach θα προτιμούσε τη μουσική του με σύγχρονα όργανα, αλλά είχε μόνο όργανα εποχής. [Σ.Τ.Μ.: Το Grove Music Online είναι γενικά πολύ αξιόπιστο.]
[Ο Johann Christoph Bach είναι ο συνθέτης της καντάτας “Ach, daß ich Waßers gnug hätte„ (και η παρτιτούρα) για κοντρατενόρο και έγχορδα, ενός αριστουργήματος του πρώιμου Γερμανικού Μπαρόκ που έχει σχεδόν παραηχογραφηθεί (αλλά σίγουρα όχι παραγνωριστεί ... εμμ... pun intended?) στις μέρες μας. Και άλλων πολλών και πολλάν ωραίων πραγμάτων, αυτός και οι άλλοι incompetent non-composers της πρώιμης οικογένειας Bach.]
–Ορφέας
Και οι Μούσες μαζί σας!
Saturday, July 28, 2007
Tuesday, February 06, 2007
Ο ήχος της σιωπής
[ο τίτλος σε κατά λέξει μετάφραση από τα αγγλικά]
Η ζωή μου τελευταία πέρασε από πολλές φορτούνες· τώρα είναι στην περιοχή της θεωρητικής ηρεμίας (κάτι σαν τη θεωρητική φυσική, μόνο λίγο πιο καθημερινή).
Δεν ξέρω τι ακριβώς να γράψω σ'αυτό το μπλογκ... Τελευταία οι μέρες μου φαίνονται τη μία μεγάλες και άνετες, την άλλη τεράστιες και αχανείς, και την παράλλη μικρές, στενόχωρες και στενάχωρες (τι είναι 'στενάχωρος', αλήθεια; την ξέχασα τη γλώσσα μου – λες και την ήξερα ποτέ...).
Το μπλογκ, λοιπόν, – όπως, είμαι σίγουρος, το δικαιολογημένα ανύπαρκτο κοινό του σίγουρα αντελήφθη – δεν πέρασε απ' αυτές τις προαναφερθείσες φουρτούνες. Κι έτσι δεν ξέρω τι να το κάνω τώρα... Πέρασαν δυο φορές που είπα ν' αρχίσω να γράφω, και δεν έκανα τίποτε. Ίσως τώρα να είναι διαφορετικά... θα δείξει η νεκροψία.
I bid my invisible audience goodnight.
Η ζωή μου τελευταία πέρασε από πολλές φορτούνες· τώρα είναι στην περιοχή της θεωρητικής ηρεμίας (κάτι σαν τη θεωρητική φυσική, μόνο λίγο πιο καθημερινή).
Δεν ξέρω τι ακριβώς να γράψω σ'αυτό το μπλογκ... Τελευταία οι μέρες μου φαίνονται τη μία μεγάλες και άνετες, την άλλη τεράστιες και αχανείς, και την παράλλη μικρές, στενόχωρες και στενάχωρες (τι είναι 'στενάχωρος', αλήθεια; την ξέχασα τη γλώσσα μου – λες και την ήξερα ποτέ...).
Το μπλογκ, λοιπόν, – όπως, είμαι σίγουρος, το δικαιολογημένα ανύπαρκτο κοινό του σίγουρα αντελήφθη – δεν πέρασε απ' αυτές τις προαναφερθείσες φουρτούνες. Κι έτσι δεν ξέρω τι να το κάνω τώρα... Πέρασαν δυο φορές που είπα ν' αρχίσω να γράφω, και δεν έκανα τίποτε. Ίσως τώρα να είναι διαφορετικά... θα δείξει η νεκροψία.
I bid my invisible audience goodnight.
Sunday, November 06, 2005
Quite some time...
Πέρασε καιρός από το τελευταίο ποστ μου εδώ... Αλλά, καθώς 'ξεφύλλιζα' το μπλογκ μιας Αιγύπτιας θεάς, είδα τόσα links σε μπλογκ των φίλων μου που δεν μπόρεσα ν'αντισταθώ: είχε έρθει η ώρα να ξαναγράψω στο δικό μου.
"Από την καρδιά του Ορφέα"... Η καρδιά του Ορφέα είναι κυκλοθυμική, τελευταία. Όπως πάντα, θα μου πείτε οι που με γνωρίζετε, και θα έχετε πάνω-κάτω δίκιο. Αλλά τελευταία είμαι πολύ άσχημα, με κυκλοθυμικές εναλλαγές (ευτυχώς συνήθως προς τα πάνω–συνήθως).
Έγραψα κι ένα ποίημα στη σχολή, κατά τη διάρκεια ενός λυκειοειδούς μαθήματος ( . . . ), πήγα και σε κάτι εκθέσεις στο Μπενάκη (με την αξιαγάπητη μητέρα μου...)–εκεί είδα μεταξύ άλλων και κάτι χειρόγραφες Σονάτες του Σεληνόφωτος όπου τα "κι αυτή" και τα "κι απ' την" τα έγραφε "κιαυτή" και "κιαπτην" (μαζί με το πνεύμα στο <υ> και το <α> αντίστιχα) όπως και ο Vikar απ'το SFF...
Μετά απ'αυτή την παράγραφο αποφάσισα να μην προσπαθήσω ιδιαίτερα να κάνω το μπλογκ ευανάγνωστο κι εύπεπτο–να μη θυσιάσω δηλαδή τέτοιες περίεργες σκέψεις και αναμνήσεις που θα ξενίσουν τους άσχετους με διάφορους τομείς της ζωής μου για να μην τους ξενίσουν–προτιμώ να γράφω ό,τι μου κατέβει (με τις ανώμαλες συντάξεις μου πάνω στις οποίες σκοντάφτω κι εγώ καμμιά φορά) και να παρακαλώ όποιον ενοχλείται να αποχωρεί. Εξ άλλου είναι πιο ειλικρινες έτσι, και τι να το κάνεις το ημερολόγιο αν δεν είναι τουλάχιστον ειλικρινές;
Αυτά προς το παρόν, πρέπει να φύγω... το ποστ το άρχισα στις 7:00, και τελειώνει τώρα γύρω στις 8:20 μ'αυτόν τον επίλογο... Ας είναι.
Συγχαίρω όσους διάβασαν ως εδώ. :)
Οι Μούσες μαζί σας,
-Ορφέας
"Από την καρδιά του Ορφέα"... Η καρδιά του Ορφέα είναι κυκλοθυμική, τελευταία. Όπως πάντα, θα μου πείτε οι που με γνωρίζετε, και θα έχετε πάνω-κάτω δίκιο. Αλλά τελευταία είμαι πολύ άσχημα, με κυκλοθυμικές εναλλαγές (ευτυχώς συνήθως προς τα πάνω–συνήθως).
Έγραψα κι ένα ποίημα στη σχολή, κατά τη διάρκεια ενός λυκειοειδούς μαθήματος ( . . . ), πήγα και σε κάτι εκθέσεις στο Μπενάκη (με την αξιαγάπητη μητέρα μου...)–εκεί είδα μεταξύ άλλων και κάτι χειρόγραφες Σονάτες του Σεληνόφωτος όπου τα "κι αυτή" και τα "κι απ' την" τα έγραφε "κιαυτή" και "κιαπτην" (μαζί με το πνεύμα στο <υ> και το <α> αντίστιχα) όπως και ο Vikar απ'το SFF...
Μετά απ'αυτή την παράγραφο αποφάσισα να μην προσπαθήσω ιδιαίτερα να κάνω το μπλογκ ευανάγνωστο κι εύπεπτο–να μη θυσιάσω δηλαδή τέτοιες περίεργες σκέψεις και αναμνήσεις που θα ξενίσουν τους άσχετους με διάφορους τομείς της ζωής μου για να μην τους ξενίσουν–προτιμώ να γράφω ό,τι μου κατέβει (με τις ανώμαλες συντάξεις μου πάνω στις οποίες σκοντάφτω κι εγώ καμμιά φορά) και να παρακαλώ όποιον ενοχλείται να αποχωρεί. Εξ άλλου είναι πιο ειλικρινες έτσι, και τι να το κάνεις το ημερολόγιο αν δεν είναι τουλάχιστον ειλικρινές;
Αυτά προς το παρόν, πρέπει να φύγω... το ποστ το άρχισα στις 7:00, και τελειώνει τώρα γύρω στις 8:20 μ'αυτόν τον επίλογο... Ας είναι.
Συγχαίρω όσους διάβασαν ως εδώ. :)
Οι Μούσες μαζί σας,
-Ορφέας
Friday, August 12, 2005
Posting...
Ένα δοκιμαστικό post για να φτιάξω αυτό το Blog... (τι έκπληξη όταν έμαθα πως ήταν weblog!)
Αυτή τη στιγμή είμαι περίεργα. Περίεργα γιατί αυτό το blog άρχισε (ή μάλλον αρχίζει) για τεχνικούς λόγους και δεν ξέρω ακριβώς αν και πώς θα[/θέλω να] εξελιχθεί, επειδή ξύπνησα περίεργα, επειδή η ζωή μου ρέει περίεργα...
Πάντως άρχισα κι όλας να μπλογκάρω... Τι να πεις, Orphei anima σου λέει μετά...
Οι Μούσες μαζί σας,
-Ορφέας
[ Words, or about Words, if some blogs' latin is getting the best of you ]
[ Someone should add 'blog' to the database of this website's spell-checking utility... ]
Αυτή τη στιγμή είμαι περίεργα. Περίεργα γιατί αυτό το blog άρχισε (ή μάλλον αρχίζει) για τεχνικούς λόγους και δεν ξέρω ακριβώς αν και πώς θα[/θέλω να] εξελιχθεί, επειδή ξύπνησα περίεργα, επειδή η ζωή μου ρέει περίεργα...
Πάντως άρχισα κι όλας να μπλογκάρω... Τι να πεις, Orphei anima σου λέει μετά...
Οι Μούσες μαζί σας,
-Ορφέας
[ Words, or about Words, if some blogs' latin is getting the best of you ]
[ Someone should add 'blog' to the database of this website's spell-checking utility... ]
Subscribe to:
Posts (Atom)